Από το 1990 ξεκίνησα να δημιουργώ στο χωριό μου, τις Καλύβες Αποκορώνου, με πρώτη ύλη την ...πέτρα. Πέτρα Μαδάρας, ψημένη στον καυτό ήλιο το καλοκαίρι και σκεπασμένη με χιόνι το χειμώνα. Η Φύση υπομονετικά, αδιάκοπα τις λάξευε και έδωσε σχήματα και μορφές. Κάθε πέτρα είναι διαλεγμένη, μια μια. Άλλες μικρές, μιας παλάμης μέγεθος κι άλλες που ξεπερνούν τα 3 μέτρα. Η μια πέτρα συντροφεύει με την άλλη και δημιουργούν. Όταν συντροφέψουν πολλές στα όρη τότε γίνονται η προστασία του βοσκού, ο χώρος τυροκόμισης και αποθήκευσης, Ο ΚΟΥΜΟΣ.
